หุบพญาเสือ (จบ)

แม้สงครามโลกครั้งที่ 2 จะจบลงไปหลายปีแล้ว แต่บ้านเมืองก็ยังไม่สงบสุข เกิดความแร้นแค้น ข้าวยากหมากแพงไปทั่วทุกหัวระแหง คนรวยที่มีอำนาจยังทำตัวอยู่เหนือกฎหมายข่มเหงรังแกเอาเปรียบคนจนตามอำเภอใจ จนชาวบ้านที่ทนความ อยุติธรรมไม่ไหว หันไปเป็นโจร เกิดชุมโจรขึ้นเป็นจำนวนมาก ณ บ้านหุบพญาเสือ “จอมโจรแพรแดง” จอมโจรนิรนามที่ไม่มีใครได้เห็นใบหน้า มีเพียงผ้าแพรสีแดงที่ปิดบังใบหน้าเป็นสัญลักษณ์เวลาปล้น ชาวบ้านต่างหวาดกลัวจอมโจรแพรแดงมาก เพราะกิตติศัพท์ ความโหดเหี้ยมอำมหิตของจอมโจรแพรแดง ขณะที่จอมโจรแพรแดงคือโจรที่ชาวบ้านหวาดกลัวและเกลียดชังในความโหดร้าย เสือไพร (รพีภัทร เอกพันธ์กุล) คือ ขุนโจรที่ชาวบ้านต่างสรรเสริญ และศรัทธา เพราะเสือไพรคือโจรที่คอยช่วยเหลือชาวบ้าน เขาจึงเป็นที่รักของชาวบ้านทุกคน โดยเฉพาะ แผน (ชนะพล สัตยา) หนุ่มยากจนอาชีพปลูกผักขาย เขายกให้เสือไพรเป็นต้นแบบ